"Het mag nooit een routine worden" - wat de gerechtsdeurwaarder echt denkt

dinsdag, september 20, 2016 - 14:00

In de reeks "beroepsgeheim" van De Standaard doet een gerechtsdeurwaarder zijn boekje open. 

Zeg op een gezellig feestje dat je deurwaarder bent, en de sfeer slaat meteen om. "Terwijl wij net een erg sociaal beroep hebben. Mensen advies geven wordt belangrijker, want bang zijn ze al lang niet meer voor ons." - een interview door Tom Heremans

"Waarom wordt een mens gerechtsdeurwaarder? Tja. Mijn ouders waren zelfstandigen, die drive had ik ook. Ik heb rechten gestudeerd, maar de advocatuur bleek niets voor mij. Ik zou me in elk dossier zo engageren dat ik er niet tegen zou kunnen om te verliezen."

"Via kennissen kon ik een stageplaats krijgen bij een deurwaarder, en ik wist het meteen: dat is wat ik wil doen. Het is in zekere zin een eenzaam beroep - soms doe je veertig huisbezoeken per dag, en wordt er 38 keer niet opengedaan - maar het is toch vooral een erg speciale job. Je moet met mensen van alle slag overweg kunnen, je moet sterk in je schoenen staan, anders red je het niet."

"Ook buiten de werkuren moet je sterk in je schoenen staan. Tijdens je werk krijg je natuurlijk allerlei lelijks naar je hoofd geslingerd: dat je rijk wordt op de kap van de armen, dat je een aasgier bent, een lijkenpikker... Dat glijdt van mij af. Maar ook als je op een feestje bent, duurt het nooit lang voor mensen die met je staan te praten worden ingelicht: pas op, want dat is een deurwaarder. Hoezo, pas op?"

[... lees het volledige artikel in bijlage ...]

BijlageGrootte
PDF icon 20160919_reeks_beroepsgeheim_-_de_standaard.pdf2.49 MB